Spellengek top 100: 11-20

[Dagmar]

We zijn er bijna!

Maar nog niet helemaal! Dus vandaag kunnen we weer van een nieuw tiental genieten. En dan morgen de ontknoping….

https://www.spellengek.nl/top-100-2025-11-20/

[Edwin84]

Valt echt op dat hier veel klassiekers tussen zitten waar mensen onderhand op uitgekeken zouden zijn.

Mensen die nog op een Carcassonne of Stenen tijdperk stemmen: zijn dit nog spellen die jullie graag spelen en veel op tafel komen? Of meer gestemd vanuit nostalgie en wat het spel voor impact heeft gehad?

[Dagmar]

Ik speel beide (stenen tijdperk en een versie van Carcassonne) denk ik ieder jaar nog wel een keer. En nog steeds met plezier.

[Pura Vida]

Ik speel beide (stenen tijdperk en een versie van Carcassonne) denk ik ieder jaar nog wel een keer. En nog steeds met plezier.

Ik ook. Niet alleen Carcassonne en Stenen Tijdperk trouwens, ook Dominion, Ticket to ride en zelfs Catan, bij ons nog 'in een eerste druk 'Kolonisten' doos, spelen we af en toe nog. Over kolonisten gesproken: ook Puerto Rico staat nog in de kast en is de beste van het setje, wat mij betreft. Maar die is nu definitief verdrongen door zijn veel efficiëntere en vlottere versie van Tom Lehmann: New Frontiers. Alle genoemde spellen staan trouwens niet in mijn eigen top 20. Vervangen door betere spelen. Carcassonne komt nog het dichtstbij, want dat eenvoudige mechanisme blijft toch aanstekelijk hier in huis.

[Edwin84]

Jullie reacties sluiten toch aan bij mijn beeld. Misschien had ik de vraag wat verkeerd gesteld. Natuurlijk zijn deze spellen nog het spelen waard. Was niet verbaasd dat ze in de top 100 staan, maar wel dat ze zo hoog staan.

Verwacht dat ze niet meer zo veel als vroeger worden gespeeld en had verwacht dat ze meer in de top 70-100 zouden staan.

[Peter Hein]

Verwacht dat ze niet meer zo veel als vroeger worden gespeeld en had verwacht dat ze meer in de top 70-100 zouden staan.

Misschien niet door mensen die deze spellen al speelden toen ze net uit waren, maar ook voor nieuwe mensen in de hobby blijven deze spellen leuk en voelen ze niet achterhaald.

Spellen zijn wegwerpartikelen. Sommige nieuwe spellen zijn zo goed dat ze decennialang gespeeld blijven. Maar de meeste nieuwe spellen is iedereen na tien jaar alweer vergeten. Zouden er veel mensen zijn die nog maar kort in de hobby zijn, maar helemaal lyrisch zijn over Caylus?

[Pura Vida]

Verwacht dat ze niet meer zo veel als vroeger worden gespeeld en had verwacht dat ze meer in de top 70-100 zouden staan.

Misschien niet door mensen die deze spellen al speelden toen ze net uit waren, maar ook voor nieuwe mensen in de hobby blijven deze spellen leuk en voelen ze niet achterhaald.

Spellen zijn wegwerpartikelen. Sommige nieuwe spellen zijn zo goed dat ze decennialang gespeeld blijven. Maar de meeste nieuwe spellen is iedereen na tien jaar alweer vergeten. Zouden er veel mensen zijn die nog maar kort in de hobby zijn, maar helemaal lyrisch zijn over Caylus?

Spellen 'wegwerpartikelen'? Parbleu, dit is vloeken in de kerk! Op de legacy's na, zijn spellen toch voor de eeuwigheid? Ik heb echt nog nooit een spel weggegooid. Een enkele MB misschien. Zeker met Marktplaats erbij, doen niet veel mensen dat, denk ik, dat weggooien. Dat sommige, of veel, spellen in de vergetelheid raken, oké, maar weggooien? Elk spel vindt altijd wel weer een tevreden speler. Toch?

[Peter Hein]

Ik bedoel het overdrachtelijk. Ik heb ook nog nooit een spel weggegooid, maar het aantal spellen dat ik heb weggedaan is misschien wel groter dan het aantal spellen dat ik nu in mijn collectie heb.

Het is net als met boeken. Slechts een handvol doorstaat de tand des tijds en blijft lang geliefd. Het gros wordt snel vergeten, zelfs de meeste titels die bij hun introductie ontzettend populair waren.

[WTULTC]

Straks een reactie over mijn eigen top 20 in verhouding met deze 10.

De discussie die aan het ontstaan is vind ik wel een interessante.
Ik bespreek eventjes Puerto Rico, want er zijn nog steeds mensen waarmee ik het spel speel die het dan voor het eerst spelen. Zelf ben ik dan uiteraard blij dat het op tafel komt (dat wil ik graag minimaal 1x per jaar), maar je merkt wel dat iemand die het voor het eerst speelt meestal kansloos is tov een ervaren speler (die weet het immers vaak het te profiteren van andermans keuzes).
Ook Carcassonne speel ik nog steeds graag.
Beide spellen staan dus nog steeds in de woonkamer in de kast. Dit zegt veel, want mindere titels verhuizen uiteindelijk naar boven (nog meer uit het zicht).

Catan, Carcassonne, Ticket to Ride zijn voor mij de big 3 waarmee het moderne bordspellen is begonnen (voor waarschijnlijk veel spelers). Dominion komt daarna en Puerto Rico en Agricola zijn wellicht een van de eerste wat stevigere moderne bordspellen.

Het spel dat mij na de simpele bordspellen uit mijn jeugd de bordspellen hobby heeft ingetrokken zal ik altijd op blijven stemmen denk ik. Dat is toch wel Carcassonne.

[Martyn F]

Ik ben op de meeste van deze titels ook wel uitgekeken. Maar dat komt denk ik vooral doordat ik wat zwaardere spellen prefereer. Maar zo ben ik niet begonnen.

Ik denk dat dat voor meer mensen op dit forum geldt.

[pieter.schutz]

Valt echt op dat hier veel klassiekers tussen zitten waar mensen onderhand op uitgekeken zouden zijn.

Mensen die nog op een Carcassonne of Stenen tijdperk stemmen: zijn dit nog spellen die jullie graag spelen en veel op tafel komen? Of meer gestemd vanuit nostalgie en wat het spel voor impact heeft gehad?

Ik heb er niet op gestemd, maar Carcassonne komt juist steeds vaker op tafel nu dochter-van-zeven het echt leuk begint te vinden

[maxitaxi777]

Ik ben op de meeste van deze titels ook wel uitgekeken. Maar dat komt denk ik vooral doordat ik wat zwaardere spellen prefereer. Maar zo ben ik niet begonnen.

Ik denk dat dat voor meer mensen op dit forum geldt.

Herkenbaar, van enkele jaren terug. Al is dat nu weer totaal gekeerd; ik heb geen zin meer in al die complexiteit qua spelregels, opzet, ontelbare onderdelen. Als een spel meer kan bewerkstelligen met minder, vereer ik dat elegante design. Er is geen goed of fout, begrijp me niet verkeerd, maar ik heb zelf ondervonden dat ik precies doormaakte wat jij beschrijft, en nu jaren later, sta ik weer op een ander punt .

[Alterno]

Het einde komt nu echt in zicht, vandaag het een-na-laatste tiental. 's Kijken of we hier wat lezenswaardig over kunnen verzinnen zonder directe verwijzingen naar de lijst van vorig jaar.

Gespeeld: 8 (Ticket to ride, Stenen tijdperk, Catan, Carcassonne, Splendor, Puerto Rico, Sky team, Dominion)
In collectie: 7 (Stenen tijdperk, Catan, Carcassonne, Splendor, Puerto Rico, Sky team, Dominion)
Op gestemd: 2 (Sky team, Dominion)

De kwakzalvers van Kakelenburg: al vaker tegenaan gelopen, maar dit is ook zo'n spel (niet negatief bedoeld) waar ik nooit dieper in ben gedoken. Ik ben duidelijk meer een liefhebber van mooie (zéér persoonlijk criterium) en wat zwaardere spellen. Familiespellen kunnen mij tegenwoordig minder bekoren, maar dat is niet altijd zo geweest (ik moest ook ergens beginnen toen ik de spellenhobby binnengesleurd werd). Om een paar voorbeelden te noemen: 'Het witte kasteel', De taveernen van de oude stad'', 'Meadow' wellicht en misschien Raja's van de Ganges'';
Ticket to ride: als we het 'Ticket to ride'-universum vergelijken met verschillende smaken van Italiaans ijs, dan is dit vanillesmaak: lekker, maar niet bijzonder. TTR Europa zou dan voor mij bananen-, citroen- of aardbeiensmaak zijn: zou mijn eerste keus zijn in een doorsnee ijssalon. Gisteren genoemde voorkeuren (Nederland, Nordic countries) zijn de gespecialiseerde smaken: iets als pepermunt-citroen of zo, daar kan je me voor wakker maken. Ik geef toe: ver gezochte vergelijking, maar ik kon niks beters verzinnen....;
Stenen tijdperk: lang geleden dat ik deze gespeeld heb, waarschijnlijk doordat mijn reeks van nederlagen richting het oneindige begon te lopen (ik ben onnoemelijk slecht in dit spel). Ik vind het er wel mooi uit zien qua artwork en voor al de leren dobbelbeker kan mij zeer bekoren. Qua spel ben ik minder enthousiast: in de praktijk zie ik dat het meestal uitdraait op een race naar de openliggende bonuskaarten en dat de rest van het bord (hutten, dure grondstoffen) vaak links gelegen wordt gelaten (of zoiets...). Positief is wel het feit dat je minder met verplichtingen bezig bent (vgl. Agricola) en dat de hut altijd garant staat voor grapjes waarom gegniffeld wordt ("ik stuur twee werkers naar het sportlokaal ...");
Catan: "iconisch" is het woord dat in mij opkomt. Op zich best een vermakelijk spel met een iets te grote geluksfactor (dobbelstenen), een iets te gemeen interactie-mechanisme (de struikrover) en (persoonlijke beperking) een veel te grote plaats die het handelsaspect inneemt (ik ben er te lief voor). Mocht iemand dit willen spelen (en toevallig is me dat eergisteren overkomen), dan zal ik niet al te veel tegensputteren;
Carcassonne: Ingenieus spel waarbij de spelers zelf het bord opbouwen. 't Lijkt een soort legpuzzel-race, maar -vooral - de juiste plaatsing van de boeren-meeples kan een wereld van verschil betekenen qua overwinning. Een aardig verbetering zag ik laatst waarbij voorgesteld werd om spelers aan het eind van hun beurt i.p.v. aan het begin een nieuwe tegel te pakken. De opmerking dat - gezien de hoeveelheid uitbreidingen - je het basisspel niet meer nodig hebt moest ik ook wel om grinniken;
Splendor: tijdlang meegelift op de hype die indertijd heerste, maar de laatste jaren niet meer op tafel gekomen, omdat we hier andere spellen beter en leuker vinden (en dan bedoel ik niet eens Splendor Duel);
Puerto Rico: te lang niet gespeeld, omdat deze toch het best tot zijn recht komt met meer dan twee spelers. Vooral het rolselectiemechanisme (overgenomen door 'Earth)' verdient zeker een pluim. Qua vormgeving vind ik het 'mwah', maar zal ik er niet al te erg over zeuren (maar het kan beter....). Als laatste verdenk ik het spel ervan dat er een zekere vaste flow zit in de volgorde waarin rollen geselecteerd (dienen te) worden en als een speler zich daar - om welke reden dan ook - niet aan houdt, die speler dan de hoop op plaats 1 mag opgeven;
Sky team : fantastisch mooi en ingenieus coöperatief spel over het landen van een vliegtuig. Nagelbijtende spanning als je zit te wachten totdat je medespeler een dobbelsteen heeft geplaatst (want i.t.t. echte piloten mogen spelers tijdens een ronde niet met mekaar communiceren. Thematisch een eersteklas ui, maar qua spel werkt het geweldig). Ook het feit dat er gelijk al 24 vliegvelden en meerdere modules in het doosje inbegrepen zijn, verraste mij bijzonder aangenaam. Laatst aan een collegaatje geleerd die er dusdanig ondersteboven van was dat ze het hetzelfde weekend zelf aangeschaft heeft; als dat geen aanbeveling is....;
Dominion: nog steeds is die mijn op-een-na meest favoriete spel en het meest favoriete spel als het gaat om niet-expert-spelers. Doordat elk spel een andere keuze set van 10 kaartenstapels heeft, speelt elk spel anders, maar is het in de basis hetzelfde. De ene keer is geld het belangrijkste, dan weer een bijzonder kleine persoonlijke trekstapel, dan weer de dreigende three-pile-ending; ik vind dat geweldig. Twee minpunten: a) doordat men verschillende illustratoren heeft ingeschakeld is de artwork nogal inconsistent en b) je moet regelmatig (lees: te vaak) je trekstapel schudden. Dit is de reden dat ik dit spel voor al online speel (ik maak geen verschil tussen spellen online of op tafel: in beide gevallen speel je tegen iemand);
De verdwenen ruïnes van Arnak: deze set eindigt met een spel dat hetzelfde gebrek heeft als een heel resem spellen die de revue hebben gepasseerd, nl. dat ze me om onduidelijke redenen niet hebben kunnen aanspreken. Ik meen dat het Puer Vida was die copyright heeft geclaimd op de term 'wisselkantoor in de jungle': dit komt (en kwam) op mij nou niet echt over als reclame. Ik kan er natuurlijk compleet naast zitten, maar ... ignorance is bliss.

Morgen de beste 10 en moet ik mijn persoonlijke titel van 'beroepsouwehoer' weer aanpassen ....

[Lord Leuber]

Spellen 'wegwerpartikelen'? Parbleu, dit is vloeken in de kerk! Op de legacy's na, zijn spellen toch voor de eeuwigheid?

Wat me begint op te vallen is dat veel ‘ouwe glorie’ c.q. ‘ ouwe meuk’ (doostrepen wat niet van toepassing is) weer aan het stijgen is in de top 100 en enkele stevige modernere toppers aan het dalen zijn. Is dat een soort regressief verlangen naar een ‘goeie ouwe tijd’? Een verlangen dat we tot mijn spijt in de hele maatschappij op tal van onderwerpen een beetje terugzien?

Ik ga voor optie 1, ik ben dol op de oude meuk titels in mijn collectie.
Wat is oud is dan een vraag, maar Puerto Rico, Tikal, Java of Stenen Tijdperk zijn toch wel vrij oud zou ik zeggen. Ik speel ze niet uit een regressief verlangen naar de oude tijd, maar omdat ik het nog steeds fijne spellen vind om te doen. En sommige nieuwere titels kunnen zich daar ook prima tussen vestigen. Punt is: waarom naar de leeftijd kijken bij een spel. Er zijn moderne spellen en oude spellen waar ik niks aan vind. Of: Keythedral is volgens mij ook stokoud, maar ik had het nooit gedaan of gezien, en een half jaar geleden ongeveer pikte ik het toevallig bij de kringloop op, en is het voor mij op dat moment een nieuw spel. Maar Stenen Tijdperk dan? Ja, dat heb ik inderdaad al vaak gedaan, maar het blijft voor mij gewoon leuk. Noem het regressief of hang naar het bekende, of noem het vertrouwdheid en toegankelijkheid: snel nog even een potje Stenen Tijdperk, uitleg hoeft niet en we kunnen meteen beginnen.

En voor de volledigheid mijn stokpaardje: niets is nuttelozer dan je druk maken welke titels in een Top100 als deze staan. De gemiddelde smaak van honderden inzenders is zelden jouw smaak. Staat die titel die volgens jou het beste spel aller tijden is ergens in de 91-100 zone? Misschien is het een spel wat weinig mensen kennen (dus vertel er wat over ), of een titel die lastiger verkrijgbaar is (of zelfs was), of misschien heb je nu eenmaal op dat punt een hele specifieke smaak. Staat een titel op #1 die jij helemaal niks vindt (zoals voor mij geldt)? Wees blij dat een heleboel spelers kennelijk een hoop plezier uit dat spel halen en accepteer dat het nu eenmaal jouw smaak niet is.

De Top100 is leuk om te lezen (inclusief argumenten waarom spellen erin zouden moeten staan), leuk om eens te zien wat zoal populaire titels zijn, of om inspiratie op te doen (gisteren Viticulture gespeeld naar aanleiding van het zien in de Top100). De Top100 is niet een maatstaf om je eigen smaak of collectie naast te leggen om te bepalen of je wel goed bezig bent. (of, om een ander Pura citaat van langer geleden aan te halen, om te constateren dat het gepeupel er weinig van begrepen heeft als je het vergelijkt met de hoogstaande titels die je zelf als connaisseur op de lijst hebt staan).

[Edwin84]

Spellen 'wegwerpartikelen'? Parbleu, dit is vloeken in de kerk! Op de legacy's na, zijn spellen toch voor de eeuwigheid?

Wat me begint op te vallen is dat veel ‘ouwe glorie’ c.q. ‘ ouwe meuk’ (doostrepen wat niet van toepassing is) weer aan het stijgen is in de top 100 en enkele stevige modernere toppers aan het dalen zijn. Is dat een soort regressief verlangen naar een ‘goeie ouwe tijd’? Een verlangen dat we tot mijn spijt in de hele maatschappij op tal van onderwerpen een beetje terugzien?

En voor de volledigheid mijn stokpaardje: niets is nuttelozer dan je druk maken welke titels in een Top100 als deze staan. De gemiddelde smaak van honderden inzenders is zelden jouw smaak. Staat die titel die volgens jou het beste spel aller tijden is ergens in de 91-100 zone? Misschien is het een spel wat weinig mensen kennen (dus vertel er wat over ), of een titel die lastiger verkrijgbaar is (of zelfs was), of misschien heb je nu eenmaal op dat punt een hele specifieke smaak. Staat een titel op #1 die jij helemaal niks vindt (zoals voor mij geldt)? Wees blij dat een heleboel spelers kennelijk een hoop plezier uit dat spel halen en accepteer dat het nu eenmaal jouw smaak niet is.

De Top100 is leuk om te lezen (inclusief argumenten waarom spellen erin zouden moeten staan), leuk om eens te zien wat zoal populaire titels zijn, of om inspiratie op te doen (gisteren Viticulture gespeeld naar aanleiding van het zien in de Top100). De Top100 is niet een maatstaf om je eigen smaak of collectie naast te leggen om te bepalen of je wel goed bezig bent. (of, om een ander Pura citaat van langer geleden aan te halen, om te constateren dat het gepeupel er weinig van begrepen heeft als je het vergelijkt met de hoogstaande titels die je zelf als connaisseur op de lijst hebt staan).

Mijn post was de aanleiding. Maar om misverstanden te voorkomen: Ik constateer dit voor mij opmerkelijke feit en vind het een leuk onderwerp om aan te snijden en was benieuwd naar de motivatie voor mensen die hierop stemden. Met name omdat ik niet verwacht dat mensen die deze spellen voor het eerst ontdekken de mensen zijn die stemmen.

Het gaat mij er zeker niet om om die spellen af te kraken of een mening te hebben als mensen nog steeds na al die jaren deze spellen met plezier spelen.

Voor mij is El Grande bijvoorbeeld nog steeds echt een top 10 spel na al die jaren.